Wildwater2daagse met het keuzevak Buitensport

Locatie Neuss, Duitsland, woensdagochtend 13 oktober. 10.30 uur: vertrek uit Doetinchem met 27 studenten en vijf begeleiders voor de Wildwater Kano2daagse. In colonne met vier busjes afgeladen met mens en materiaal komen we aan op plaats van bestemming.

Na dat we de materialen hebben uitgeladen volgt er een korte uitleg door Daan. Het riviertje de Erft laat al even zijn ‘witte tanden’ zien. Iedereen luistert en kijkt gespannen. Terug bij de boten krijgen we ons materiaal en volgt een instructiemoment. De afstelling van de voetsteunen, het spatzeiltje, het zwemvest, de helm, houding in de boot, de peddels en niet onbelangrijk: hoe kom je uit de boot als je bent omgeslagen! Nadat we onze wetsuits hebben aangetrokken gaan we naar het riviertje. De groep wordt in tweeën gedeeld en de eerste oefening begint met omslaan en hoe je veilig met boot en peddels naar de kant gaat. Na een indrukwekkende demonstratie van Joep, één van de instructeurs van Buffel Outdoor, zijn wij aan de beurt. Hup, de eerste mensen zitten al in de boot. Een hoppa daar gaan ze ook al om. Snel komen ze proestend boven en pakken de achterste punt van de boot. Meeglijdend met de stroom en met een aantal ferme zwemslagen komen ze een tiental meters verder stroomafwaarts bij de kant in wat rustiger water. Lachende gezichten kijken triomfantelijk richting de instructeurs. Allemaal met een trotse blik. Ook ik stap in mijn boot en aai hem nog even teder. Een gevoel van ‘we zijn toch wel vriendjes?’ Spatzeil goed, peddel in mijn handen en daar gaat-ie. De boot wordt gegrepen door de stroming en ik maak een aantal rustige slagen. Oké, nu dus omslaan. Ik hoef niet veel moeite te doen… en ik zie de bruine waas van het water. Met een gevoel van onbehagen, dit is niet natuurlijk, trek ik mijn spatzeil los en merk meteen dat ik me uit de boot kan duwen. Ik kom boven en pak de punt van de boot. Met een paar slagen kom ik bij de kant. Deel één van de training is afgerond en ging goed. Toen wist ik nog niet dat ik dit onderdeel nog regelmatig zou oefenen.

Uithuilen en…

Er volgt een demonstratie van het traverseren. Het zijwaarts verplaatsen van de kano in stromend water. Joep peddelt op en zet de boot met de punt in de 5 over 12-positie ten opzichte van de stroomrichting. Als vanzelf begint de boot zich diagonaal naar de overkant te verplaatsen, waarbij Joep zonder al te veel moeite de bootpunt op 5 over 12 houdt. Appeltje, eitje! Daan geeft duidelijk aan waar je bij deze techniek op moet letten.

Daar ga ik… Al snel wordt de punt van de kano door de stroom gegrepen en staat in de 10 over 12-positie. Heftig peddelend probeer ik de positie te herstellen. Helaas! Een verkoelende bruine omgeving is het gevolg. Weer de lus los en hup uit de boot. Naar de kant en het water uit de boot laten. Uithuilen en opnieuw beginnen. Na een paar keer oefenen, komt het succes. Met een redelijk stabiele zit kan ik de boot van links naar rechts over een stroom traverseren. Dan gaan we opkanten en draaien. Shit te laat

Opkanten is de zijde van de kano waar de stroming vandaan komt omhoog brengen om te voorkomen dat het stromende water die zijde naar beneden trekt. Tegelijkertijd gaat de punt van de boot met de stroming mee, stroomafwaarts. Dit met de stroom mee en tegen de stroming indraaien heb je nodig om tijdens een afvaart regelmatig even te ‘stoppen’ achter een obstakel. Hier kun je dan even rusten en je vervolgroute bekijken en plannen.

Daar gaan we weer. Opvaren, neus van de boot naar rechts en met m’n heup de boot opkanten. De linkerzijde komt omhoog en de boot draait met de stroom mee. Done! Nu een keertje vanaf de andere zijde. Opvaren! Neus naar links en euhm welke heup… shit weer te laat. Weer ondersteboven in de boot. Lusje wegduwen en boven komen …pfff. Boot legen. Instappen en hup weer gaan.

Rond half twee is het tijd voor de lunch. We varen de Erft af naar de tweede oefenlocatie en leggen onze boten op de oever. Naar de busjes voor een snelle lunch. Er wordt van oefenlocatie gewisseld en we oefenen weer in het opkanten en draaien. Ook nu slaan er regelmatig kano’s om. Als toetje varen we in een lint naar de sporthaven van Neuss. Een tripje van ongeveer drie kwartier over de Erft, die uitmondt in de Rijn. Hier en daar wat stroomversnellingen, bij de Rijn links en dan door naar het haventje. De busjes worden opgehaald, terwijl de achterblijvers de kano’s opladen op de gereedstaande aanhangwagen. Omkleden en snel iedereen de busjes in, op naar Hagen. Iedereen heeft dag 1 zonder kleerscheuren overleefd. Top.

Na een ritje van ongeveer twee uur komen we aan bij de jeugdherberg in Hagen. Een heerlijk warme hap is onze beloning. ’s Avonds is er instructie en worden alle oefeningen in theorie nogmaals behandeld en gekoppeld aan de opgedane ervaring. Dan een kajakinstructiefilm voor gevorderden. Omstreeks 23.00 uur ligt iedereen op één oor.

Gaan met die banaan

Om half acht zit iedereen aan het ontbijt. O ja, ook even je lunchpakketje meenemen. Half negen worden de kamers leeg en schoon opgeleverd. De busjes geladen en op pad naar de kunstmatige wildwaterbaan in Hagen, gelegen aan de Ruhr. Daar  worden we langs de baan meegenomen voor een korte instructie. De baan maakt indruk: over de totale lengte van 450 meter is er een verval van ongeveer 3 meter. Overal schuimende witte pluimen op het water en er hangen paaltjes aan lijnen boven de baan. De blikken in de ogen staan alweer op spannend! Dit wordt weer een heftig dagje.

Eerst gaan we zonder boot te water. Benen vooruit en armen voor je borst en ‘Gaan met die banaan’. Heel spannend zo in dat kolkende water. Hoppa, de eerste waterval af en dan met wat ferme slagen naar de kant proberen te komen. Eenmaal in rustig water, de kant op klimmen.

Dan wordt de klas in drie groepen opgedeeld. Een groep gaat weer opkanten en draaien op het eerste deel van de baan. De tweede groep gaat op het middendeel traverseren en het derde groepje gaat noodprocedures behandelen. Denk hierbij aan het aangooien van een reddingslijn naar een te water geraakt persoon. Na ongeveer anderhalf uur volgt een wisseling. Met elke wisseling zie je de krachten afnemen. Na een broodnodige lunch gaat het even wat beter, maar het is een slopende dag. Rond drie uur stopt het programma en is er gelegenheid om te douchen. Daarna beginnen we aan de terugreis naar Doetinchem. Als chauffeur is het nog wel even goed opletten op een redelijk drukke Autobahn. De passagiers houden je wel wakker met hun gesnurk. We kijken terug op een geslaagde Wildwater Kano2daagse: veel sportieve ervaringen opgedaan en iedereen heelhuids thuis!